IBM Tivoli Netcool/OMNIbus wersja 8.1

Poprawne formaty obiektów MIB

Niniejszy temat zawiera opis formatów poprawnych obiektów MIB.

Następujące sekcje opisują poprawne formaty obiektów MIB SNMP.

TEXTUAL-CONVENTION (konwencja tekstowa)

Konwencja tekstowa TEXTUAL-CONVENTION (TC) w wersji 2 ma następującą składnię, w której po nazwie obiektu następuje wpis ::=, a następnie konwencja tekstowa TEXTUAL-CONVENTION. Po kilku następnych sekcjach następuje definicja składni (SYNTAX).

DisplayString ::= TEXTUAL-CONVENTION 
DISPLAY-HINT "255a" 
STATUS current 
DESCRIPTION "Represents textual information taken from the NVT SCII character set, as defined in pages 4, 10-11 of RFC 854. To summarize RFC 854, the NVT ASCII repertoire specifies: - the use of character codes 0-127 (decimal) - the graphics characters (32-126) are interpreted as US ASCII - NUL, LF, CR,BEL, BS, HT, VT and FF have the special meanings specified in RFC 854 - the other 25 codes have no standard interpretation - the sequence 'CR LF' means newline - the sequence 'CR NUL' means carriage-return - an 'LF' not preceded by a 'CR' means moving to the same column on the next line. - the sequence 'CR x' for any x other than LF or NUL is illegal. (Note that this also means that a string may end with either 'CR LF' or 'CR NUL', but notwith CR.) Any object defined using this syntax may not exceed 255 characters in length." 
SYNTAX OCTET STRING (SIZE (0..255))

Konwencja tekstowa w wersji v1 składa się z nazwy obiektu, wpisu ::=, a następnie poprawnej definicji składni (SYNTAX). Na przykład:

DisplayString ::= OCTET STRING

Oba obiekty znajdują się poza drzewem MIB i dlatego nie są obiektami w bazie MIB. Reprezentują one format, dla którego może być zdefiniowana składnia. Nie mają one identyfikatora obiektu OID. Można je wyświetlić w widoku Moduły MIB za pomocą osobnego filtru, klikając listę rozwijaną Widok i wybierając opcję Konwencje tekstowe.

Obiekty typu TRAP-TYPE (typ pułapki)

Obiekt TRAP-TYPE (typ pułapki) jest poprawny dla wersji v1 baz MIB. Te obiekty pierwotnie nie zostały zdefiniowane do wpasowania się w drzewo MIB. Nie mają one identyfikatora OID, ale mają w zamian identyfikator typu zarządzanego urządzenia (ENTERPRISE ID) i numer pułapki, na przykład:

newRoot TRAP-TYPE 
ENTERPRISE dot1dBridge 
DESCRIPTION "The newRoot trap indicates that the sending agent has become the new root 
of the Spanning Tree; the trap is sent by a bridge soon after its election as the new 
root, e.g., upon expiration of the Topology Change Timer immediately subsequent to its 
election." 
::= 1

Pułapka w wersji v1 zaczyna się od nazwy obiektu, po której następuje słowo kluczowe TRAP-TYPE. Po tym następują kolejne sekcje, które kończą się wpisem ::= i liczbą. Nawiasy klamrowe ({}) nigdy nie są używane przed lub po liczbie.

Obiekty typu MACRO (makro)

Obiekt typu MACRO (makro) definiuje format innych obiektów bazy MIB. Definicje typu MACRO (makro) zawsze zaczynają się od typu obiektu, po którym następuje słowo kluczowe MACRO oraz pozycja ::=. Pozostała część definicji makra jest ujęta w znaczniki BEGIN i END, na przykład:

OBJECT-TYPE MACRO ::= 
BEGIN 
TYPE NOTATION ::= "SYNTAX" 
type (TYPE ObjectSyntax) "ACCESS" Access "STATUS" Status VALUE NOTATION ::= value 
(VALUE ObjectName) Access ::= "read-only" | "read-write" | "write-only" | "not-accessible" 
Status ::= "mandatory" | "optional" | "obsolete" 
END

Pozostałe obiekty

Wszystkie pozostałe obiekty muszą być zgodne z następującym formatem:

snmpInPkts OBJECT-TYPE SYNTAX Counter ACCESS read-only STATUS mandatory DESCRIPTION "The total number of Messages delivered to the SNMP entity from the transport service." ::= { snmp 1 }

Te obiekty zaczynają się od nazwy obiektu, która musi się zaczynać małą literą. Po nazwie następuje słowo kluczowe, które wskazuje typ obiektu. Wszelkie dodatkowe sekcje następują po słowie kluczowym. Wpis ::= oraz lista przodków w nawiasach klamrowych ({}) zamykają ten format. Przodkowie w nawiasach klamrowych ({}) mogą mieć jeden z dwóch formatów. W pierwszym przypadku (pokazanym powyżej) format składa się z nazwy obiektu oraz numeru. Nazwa obiektu to nazwa bezpośredniego elementu nadrzędnego, a numer to numer liścia tego obiektu w stosunku do obiektu nadrzędnego.

Drugim poprawnym formatem dla listy przodków jest lista wszystkich przodków aż do znanego obiektu, na przykład:

internet OBJECT IDENTIFIER ::= { iso org(3) dod(6) 1 }

W tym przykładzie lista zaczyna się od znanego obiektu (iso, który jest katalogiem głównym drzewa), po czym następuje definicja nazw obiektów i numerów liści dla każdego kolejnego pokolenia, org(3) i dod(6), aż do końcowej pojedynczej liczby całkowitej 1), która wskazuje numer obiektu. Należy zauważyć, że spacje między nazwami obiektów i numerami obiektów są niedozwolone.

Biblioteka | Wsparcie |